وال ئی

فیلم وال ئی (WALL.E) که مخفف (Waste Alloction Load Lifter Earth-Class) به کارگردانی اندرو استنتون و توسط استودیو پیکسار در سال ۲۰۰۸ منتشر شد.این فیلم محصول کشور آمریکا و در ژانر علمی-تخیلی و خیال پردازی است.گویندگان شاخص این فیلم بن برت در نقش وال ئی، الیزا نایت در نقش ایو و جف گارلین در نقش کاپیتان هستند.

اولین بار وال ئی را با کیفیت بسیار پایین پرده­‌ای بر روی یک تلویزیون بیست و یک اینچی دیدم و با تمام این بی­‌کیفیتی­‌های دیداری چیزی درون اثر بود که بر هر بی­‌کیفیتی  دیگر غلبه می‌کرد و آن انتقال حس عظیمی بود که اندرو استنتون بزرگ که به راستی یکی از نوابغ زنده‌­ی دنیای سینما است به ما هدیه کرده بود. حال بیش از یک دهه از اکران این شاهکار می‌گذرد در طول این سالها بارها و بارها این انیمیشن را دیده‌­ام و نه همان حس ابتدایی بلکه چیزی فراتر از آن را تجربه کردم. وال ئی به معنی واقعی سینما است که فرقی ندارد با چه میزان سواد و  شناخت از سینما آن را ببینید. این اثر خاص و عام را متحد می‌­کند بر یک چیز  و آن تجربه‌­ای شگفت‌انگیز است.

شروع وال ئی با موسیقی نوستالژی فیلم سلام دالی (hello dolly 1969) ساخته جین کلی به نام Put On Your Sunday Clothes و نمایش زیبایی‌های کهکشان  و سیارات حس خوب و آرامش بخشی به مخاطب می‌دهد اما ثانیه‌ای بیشتر طول نمی‌کشد تا زمانی که دوربین به طرف سیاره زمین می‌رود، جایی که تشعشع کم‌جان خورشید که گویی از زمین روی برگردانده از کادر خارج می‌شود. دوربین بدون آن که بخواهد وقت تلف کند با سرعت به طرف زمین ‌می‌رود، زمین خشک شده و خالی از سکنه‌ای که در محاصره هزاران هزار ماهواره است. این افتتاحیه غم‌ بار همراه با موسیقی‌ای که تناقض جالب تصویری را به وجود آورده ما را یاد افتتاحیه شاهکار دیگر استنتون یعنی  درجستجوی نمو می‌اندازد در آنجاهم شاهد چیزی بودیم که معمولا در افتتاحیه یک انیمیشن نامعمول است یعنی مرگ یک شخصیت و حالا در وال ئی فاجعه بدتر از آن است و این دوربین روح‌وار که با چند دیزالو از میان غبار و کوه‌هایی از زباله عبور می‌کند، نابودی کامل زمین را نشان می‌دهد و این حس نابودی زمانی بیشتر می‌شود که موسیقی محو شده و جایش را به بادی زوزه کش و دوربینی که با هلی‌شات زمین را رصد می‌کند می‌دهد تا میخکوب این افتتاحیه عجیب و غریب باشیم.

عجیب بودن‌اش برای این است که چیزی که مخاطب شاهدش است تا پیش از این در فیلم‌های آخر زمانی با درجه‌ سنی R دیده نه یک انیمیشن با درجه سنی G که کودکان شاهدش باشند. با این‌‌ حال استنتون از این موضوع بیش از ما باخبر بوده و کمی بعد از آن زوزه‌های سرکش، موجودی را در اکستریم لانگ شات می‌بینیم که همراه با همان موسیقی ابتدایی وارد کادر می‌شود. طولی نمی‌کشد که شمایل وال ئی دوست داشتنی همراه با سوسک دوست داشتنی‌اش! باعث تلطیف مخاطب می‌شود تا بتواند این رنگ‌های از دست رفته زمین را تحمل کند.

هر هفته، شنبه ها با هفته نامه اینترنتی فانیلی همراه باشید!

اشتراک گذاری در facebook
Facebook
اشتراک گذاری در twitter
Twitter
اشتراک گذاری در linkedin
LinkedIn
اشتراک گذاری در telegram
Telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
WhatsApp
اشتراک گذاری در google
Google+

پست های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *